Ζωή μετά θάνατον .

 

O χριστιανισμός χρησιμοποιεί τον χριστό ως μεσίτη , μεσάζοντα για να περάσει ο κάθε χριστιανός από την ζωή στην μεταθανάτια ζωή .

Για να ενθυμούνται οι οπαδοί του δόγματος το μονοπάτι ,κάθε χρόνο σταυρώνεται εικονικά ο χριστός σε κάθε εβραϊκή συναγωγή και μετά από τρεις μέρες ανασταίνεται.

Και λένε οι οπαδοί μετά την ανάστασή του :

Αληθώς αναστήθηκε ο κύριος ημών .

Οι πρόγονοί μας Έλληνες μας είπαν :

Η ζωή είναι ένα μυστήριο ,όπου μέσα της  εμπεριέχει την γέννηση και τον θάνατο κάθε όντος .

Ο θάνατος δε είναι το μονοπάτι της διαμόρφωσης του θνητού όντος σε κάτι άλλο και τούτο το στήριξαν στην ιδιότητα της φύσης ,η οποία δεν γνωρίζει τον θάνατο ,αλλά μόνο την μεταμόρφωση.

Τα πεδία γέννησης -μικρόκοσμου και θανάτου -μακρόκοσμου ,είναι αλληλένδετα μεταξύ τους και όπως κάτω έτσι και άνω .

Δεν υπάρχει θάνατος για τον Έλληνα .

Το ον δεν γίνεται να μην υπάρχει και αφού διανύσει την γήινη μαθητεία ,συνεχίζει την μαθητεία στο υπεργηινο πεδίο .

Επομένως δεν χρειάζομαι ούτε μεσίτη ούτε μεσάζοντα ,για να περάσω από τον μικρόκοσμο στον μακρόκοσμο ,αλλά  γνώση που σημαίνει ενθύμηση για το ήμουν πριν γεννηθώ .

Σε ένα σύμπαν άπειρο το πιο λογικό είναι ,ο θάνατος να μην διαχωρίζεται από την ζωή .

Να προσεγγίζουμε γέννηση και θάνατο ,ως μαθητεία ενιαία .

«Θάνατος δεν υπάρχει για κανέναν, παρά μόνο φαινομενικά, ούτε γένεση υπάρχει για κανέναν, παρά μόνο φαινομενικά.

Η τροπή της ουσίας σε φύση θεωρείται γένεση, ενώ η τροπή της φύσεως σε ουσία κατά τα αυτά θεωρείται θάνατος.

Ούτε γεννιέται αληθινά κάτι ούτε φθείρεται ποτέ, μόνο τη μια γίνεται φανερό και ύστερα γίνεται αόρατο· και το μεν πρώτο συμβαίνει λόγω παχύτητος της ύλης, το δε δεύτερο λόγω λεπτότητος της ουσίας, η οποία είναι πάντα ίδια και απλώς διαφέρει κατά την κίνηση και την στάση.

Διότι αυτό είναι αναγκαστικά το ίδιον της μεταβολής, που δεν γίνεται από κάπου έξω, αλλά το μεν όλον μεταβάλλεται στα μέρη, τα δε μέρη στο όλον λόγω της ενότητος του παντός»

Απολλώνιος ο Τυανεύς – Επιστολή νη΄ -Στον Βαλέριο.

Πηγή : https://arxaiaithomi.gr/2013/06/07/αρχαιοσ-παπυροσ-αποδεικνυει-το-πωσ-ο-α-3/

Επίλογος :

Φυσικά το άτομο που έμαθε να πιστεύει από τους γονείς του σε αυτό που πίστευαν και αυτοί και επίσης ισχυροποιήθηκε και στερεώθηκε  η πίστη στα δημόσια ανθελληνικά σχολεία σε δόγμα απόλυτο ,δεν είναι εύκολο αυτό το άτομο να οδηγηθεί στην γνώση ,εγκαταλείποντας την πίστη του ,διότι προϋποθέτει αυτή η εξέλιξη ορθάνοιχτο νου ,ώστε να αξιολογήσει το μεν δόγμα και την δε κοσμοαντίληψη των προγόνων του  Ελλήνων ,ώστε να επιλέξει με επίγνωση και όχι με κριτήρια πίστεως ….,,,